دیروز استاد ما گفت: موتورهای جستجوی فعلی هرگز نمی توانند منظور انسان را درک کنند بنابراین بحث وب معنایی تنها یک دروغ است. اما من بهش گفتم: استاد ببخشید: یعنی حرف من یه رویا بود(حرف من این بود که گفتم میشه یه موتورهای جستجوی درست کرد که کاملاً منظور انسان رو بفهمه و فقط یک رکورد رو بازیابی کنه؟....این خنده داره؟)استاد جواب داد که: شاید بله.
امروز صبح من در مورد نظر استادمون و هم چنین در مورد آقای برنرزلی (می شناسیدش که؟ همون پدر وب دیگه)فکر کردم. موتورهای جستجوی امروزی تنها از روی پایگاه اطلاعاتی خودشون اطلاعات رو بازیابی می کنند نه در روی وب. حالا اگه شما استراتژی های جستجو رو بلد نباشی، آنها به شما رکوردهای بازیابی شده زیادی رو نشون میدن در حالیکه حجم عظیمی از اونها هم غلط هست. در واقع روی صفحه نتایجشون لینک های خیلی زیادی وجود داره که همه مردم نمی تونن یکی یکی اونها رو ببین (یعنی حالشو ندارن). اما موتور جستجوی معنایی (این اصطلاح رو خودم ساختم) تنها یک یا دو رکورد رو برای ما بازیابی می کنه. چون اون منظور ما رو می فهمه حتی می تونیم بگیم می شنود (چون حالا که نرم افزار هایی اومده که شما صحبت کنی خودش تایپ می کنه و از این نرم افزارا میشه توی موتورهای جستجو استفاده کرد البته شاید!!!). این خیلی شگفت انگیزه. یک موتور جستجوی معنایی بر پایه فناوری وب معنایی ساخته شده پس می تونه نسل جدیدی از موتورهای جستجو باشه. البته هنوز اونها وجود ندارن. شاید در آینده نزدیک...
اما نقش کتابداران در این موتورهای جستجو چیست؟
آنها می توانند رهبران فعالیت های تحقیقی و طراحان موتورهای جستجو باشند.
حالا نظر استادمون درسته یا نظر من؟