همه چیز از سه هفته پیش شروع شد که جناب دکتر فتاحی و دوستانشون در مشهد یکهوی تصمیم گرفتند اسم رشته را عوض کنند. این مطلب را در ایمیلی که روی گروه بحث ارسال شده بود میشد ببینی. آنها سه اسم را پیشنهاد داده بودند: (البته درست مطمئن نیستم که گزینه ها همین ها باشند اما تو همین مایه ها بودند)
1-مدیریت اطلاعات و علوم کتابداری
2- علوم کتابداری و مدیریت
3- مدیریت اطلاعات
از اون روز به بعد ایمیل های زیادی به گروه بحث در مورد تغییر نام رشته ارسال میشد. هر کسی یک گزینه ای رو انتخاب کرده بود و بعضی ها هم اصلاً به گزینه ها کاری نداشتند و هر چیزی دوست داشتند می گفتند از جمله استاد ما که اسم مهندسی سیریش و کاغذ رو به عنوان نام جدید اعلام کرده بود. با گذشت سه هفته از اون روز هنوز هم پیام هایی با این موضوع به گروه بحث ارسال میشه. اگه مجموع این پیام ها رو بررسی کنیم
اولاً باید بگیم که خیلی سخت به نظر میاد که بشه به یک نتیجه واحد رسید چون نقاط اشتراک بین نظرات خیلی کمه. دوماً این طور که پیداست اکثر افراد با همین اسم کتابداری و اطلاع رسانی بیشتر از همه موافقن و میگن که اشکال کار ما از ماهیت هست نه از ظاهر. بنابراین من تا اطلاع ثانوی تنها کتابدارم و دیگر هیچ.
آیا شما می دانید که کشور ایران در سال 1383 کلاً چقدر علم تولید کرد؟
آیا می دانید که در خاورمیانه سه کشور برتر از نظر تولید علم کدام ها هستند؟
آیا می دانید که پر استناد ترین مقاله ایرانی در سال 2008 میلادی متعلق به کدام نویسنده بوده است؟
و ... .
برای دانستن پاسخ چنین سوالاتی مطالعات سنجشی اختراع شدند. اولین بار این مطالعات در حوزه کتاب مطرح شدند که به آن bibliometrics می گفتند. اکنون جدیدترین شعبه از این علم webometrics است.سیری صعودی از کتاب سنجی تا وب سنجی نشان دهنده تمایل جوامع به این گونه مطالعات است. در ایران هم همین طور است دولت علاقه خاصی به این موضوع نشان داده چون که با استفاده از نتایج آن مثلاً می تواند بگوید که دانشگاه تهران از تمام دانشگاه های دیگر خاورمیانه برتر است اما همین دولت هیچگاه به این موضوع توجه نکرده است که چه افرادی دارند این مطالعات سنجشی را انجام میدهند یا اینکه چه افرادی باید آن را انجام دهند. و حالا کتابداران محترم می خواهند تا با استفاده از علم سنجی خون تازه ای در رگ های دانشجویان این رشته تزریق کنند غافل از اینکه تا زمانی که حمایت های دولت در کار نباشد عملاً هیچ اتفاقی نمی افتد. البته برای من هم بسیار آروزی شیرینی است که روزی گرایشی به نام علم سنجی به رشته های دانشگاهی کشور افزوده شود اما از کجا معلوم که به اسم ما و کام دیگران تمام نشود!!!